Wojciech Bąk

Wojciech Bąk był polskim pisarzem, prozaikiem i poetą, tworzącym głównie lirykę religijną. Urodził się 23 kwietnia 1907 roku w Ostrowie Wielkopolskim. Ukończył tamtejsze Gimnazjum Męskie i działał w Towarzystwie Tomasza Zana. Studiował filologię polską i filozofię ścisłą na Uniwersytecie Poznańskim. Debiutował tomem poezji „Brzemię niebieskie”, nagrodzonym przez „Wiadomości Literackie”. Przed 1939 rokiem pracował jako nauczyciel poznańskich szkół średnich.

Okupację spędził w Warszawie, a w 1944 roku został wywieziony na roboty przymusowe do Niemiec. Po powrocie do Poznania współredagował z Jarosławem Iwaszkiewiczem „Życie Literackie” i kierował poznańskim oddziałem związku literatów. Po wprowadzeniu socrealizmu jego poezja religijna nie mogła być publikowana. W 1950 i 1952 roku był zamykany w szpitalu psychiatrycznym; w 1953 roku opuścił go na podstawie orzeczenia komisji lekarskiej. Do jego późniejszych tomów należą „Modlitewnik” i „Poezje”. Pod koniec życia został członkiem poznańskiej parafii ewangelicko-augsburskiej. Zmarł w 1961 roku w Poznaniu.

Na podstawie artykułu „Wojciech Bąk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.