Bolesław Bronisław Duch

Bolesław Bronisław Duch, generał dywizji Wojska Polskiego, urodził się 15 listopada 1896 roku w Borszczowie. Po nauce w Samborze wstąpił do Legionu Wschodniego, a następnie służył w II Brygadzie Legionów. Brał udział w walkach pod Rarańczą i Kaniowem, a w 1918 roku dołączył do I Korpusu Polskiego w Rosji. Po powrocie do kraju dowodził batalionem podczas wojny polsko-bolszewickiej. Ukończył Wyższą Szkołę Wojenną, po czym został zastępcą dowódcy 60 pułku piechoty w Ostrowie Wielkopolskim. W 1935 roku objął dowództwo 73 pułku piechoty w Katowicach.

Podczas II wojny światowej dowodził między innymi 1 Dywizją Grenadierów we Francji oraz 3 Dywizją Strzelców Karpackich, którą prowadził w kampanii włoskiej. Po wojnie pozostał dowódcą tej dywizji, a w 1947 roku przeniósł się do Londynu. Działał tam w środowisku kombatanckim; w 1980 roku został mianowany Generalnym Inspektorem Sił Zbrojnych. Zmarł 9 października 1980 roku w Londynie. Był trzykrotnie odznaczony Orderem Virtuti Militari.

Na podstawie artykułu „Bolesław Bronisław Duch” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.