Edmund Piechocki

Edmund Piechocki urodził się 30 września 1885 roku w Ostrowie Wielkopolskim, a zmarł 13 maja 1947 roku w Katowicach. Pochodził z rodziny kupieckiej. Uczył się w Królewskim Gimnazjum w Ostrowie, gdzie działał w gimnazjalnym Towarzystwie Tomasza Zana, prowadzącym działalność niepodległościową i edukacyjną. Świadectwo dojrzałości uzyskał w Krakowie. Studiował na Akademii Handlowej w Wiedniu i uniwersytecie w Tybindze, a w 1913 roku otrzymał doktorat z ekonomii i nauk politycznych.

Działał wśród Polaków w Niemczech, zorganizował wystawę przemysłową w Bochum i założył oddział Banku Przemysłowców z Poznania w Gelsenkirchen. Od 1919 roku mieszkał w Poznaniu. Był współinicjatorem Targów Poznańskich, dyrektorem działu przemysłowego Powszechnej Wystawy Krajowej oraz wykładowcą i jednym z dyrektorów Wyższej Szkoły Handlowej. W latach 1930-1939 kierował Komunalną Kasą Oszczędnościową Miasta Poznania. Publikował prace o wystawiennictwie, organizacji przedsiębiorstw i bankowości. Podczas II wojny światowej był więziony w obozach w Dachau i Mauthausen-Gusen. Po wojnie zamieszkał w Katowicach, gdzie został pochowany. W 1929 roku otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.

Na podstawie artykułu „Edmund Piechocki” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.