Ferdynand Radziwiłł

Ferdynand Fryderyk Radziwiłł, książę herbu Trąby, urodził się 19 października 1834 roku w Berlinie. Był synem Bogusława Fryderyka Radziwiłła i Leontyny Gabrieli z domu von Clary und Aldringen. W latach 1874-1919 reprezentował polski okręg Ostrów-Odolanów-Ostrzeszów-Kępno w Reichstagu, a od 1889 do 1918 roku przewodził Kołu Polskiemu. Zasiadał również w pruskim Landtagu i dożywotnio w Izbie Panów parlamentu Rzeszy. W okresie kulturkampfu opowiadał się po stronie polskiej, a w sprawie strajków szkolnych we Wrześni złożył interpelację.

W 1919 roku został posłem na Sejm Ustawodawczy. Jako najstarszy poseł przewodniczył jego pierwszemu posiedzeniu; mandat sprawował do 1 czerwca 1919 roku. Był XII ordynatem ołyckim i przygodzickim, rezydował w Antoninie. Związany z Ostrowem Wielkopolskim, był głównym fundatorem i patronem tamtejszego kościoła farnego, obecnie konkatedry, w latach 1904-1906. W połowie lat 70. XIX wieku ukrywał w Antoninie księdza Walentego Śmigielskiego, poszukiwanego przez władze pruskie. Zmarł 28 lutego 1926 roku w Rzymie. Został pochowany w podziemiach kaplicy Radziwiłłów w Antoninie.

Na podstawie artykułu „Ferdynand Radziwiłł” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.