Jan Kamiński
Bojownik ruchu oporu, oficer
- Urodzony
- 27 sierpnia 1912, Ostrów Wielkopolski
- Zmarł
- 7 czerwca 1944
- Zawody
- bojownik ruchu oporu, oficer
Jan Kamiński, używający pseudonimów „Franek”, „Rokita” i „Czarny”, urodził się 27 sierpnia 1912 roku w Ostrowie Wielkopolskim. Ukończył tamtejsze Gimnazjum Męskie, a następnie kształcił się w Korpusie Kadetów w Rawiczu i Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej-Komorowie. Zawodową służbę wojskową rozpoczął w 1935 roku w 81 pułku Strzelców Grodzieńskich. Podczas kampanii 1939 roku walczył w 29 Dywizji Piechoty.
Po przedostaniu się do Ostrowa Wielkopolskiego w listopadzie 1939 roku podjął działalność konspiracyjną. Współtworzył struktury Związku Walki Zbrojnej, organizował placówki terenowe i łączność, a następnie uczestniczył w odbudowie poznańskiego okręgu organizacji. W Armii Krajowej pełnił między innymi funkcję szefa sztabu na Poznańskie. W 1943 roku awansował do stopnia majora. Aresztowany w październiku 1943 roku, został rozstrzelany 7 czerwca 1944 roku w obozie karno-śledczym w Żabikowie. Pośmiertnie otrzymał między innymi Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Na podstawie artykułu „Jan Kamiński (1912–1944)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
